जुराफको मुख खुकुलो छ
खुट्टालाई आफ्नो मान्दैन
केही न्यानो त भइजाला
मलाई कतै त पुर्याइजाला
रबरले बाँधिदिएर मुखलाई
सहजताको यात्रामा निस्कन्छु
बिझे पनि त कहिलेकाँहि अंगालिन्छ मानिसलाई
नमिले पनि त मत कसैसँग , सँगै उभिइन्छ
खुट्टा र जुराफ पनि मित्रता गासलान्
एक अर्कालाई बिस्तारै सहज ठानलान्
कहाँ जानेथेँ र डोब बस्छ पिँडुलामा रबरको
दाग दिन्छ ....
मुटुलाई कुन्नि के ले हो अचेल त्यसरीनै अठ्याएझै लाग्छ
खुलेर धड्कन आनाकानी गर्छ
खुट्टाले जुराफ पहिरिएझै
मुटुले त्यस्तो के पहिरिन्छ
सम्बन्ध ?